Vriendschap is een geleidelijk proces, een nieuw persoon die ongemerkt in je leven glijdt. Ze zeggen dat er voor elke nieuwe vriend, een oude vriend afvalt. Vrienden zijn als sterren. Je ziet ze niet, maar zijn er altijd.
Onlangs had ik het privilege om het proces van het worden van vrienden eens heel goed onder de loep te nemen. Kan ik dit nieuwe persoon een vriend noemen? Jazeker. Ik denk van wel.
Allereerst begint vriendschap met contact. Vaak is er een klik aanwezig, herkenning in de ander! Iedere vorm van vriendschap begint met een eerste woord: 'Hallo', vaak gevolgd door 'ik ben ... Emily' in mijn geval. Het was herkenning in elkaar, als in 'heb jij ook zoveel last van SOA's?!*', maar ook van 'hey, deze eigenschappen hebben mijn beste vrienden ook'. Ik kan namelijk verklappen dat het desbetreffende persoon een manspersoon is. Hoe kan het ook anders.
Goed, de volgende stap is een gesprek. Vaak over koetjes en kalfjes, hier komt naar boven dat jullie dezelfde vorm van humor prefereren en dat jullie beiden lichtelijk prettig gestoord zijn. Althans, dit was bij ons het geval. In het verlengde hiervan wordt je voor het eerst naar huis gevraagd, ofwel om iets leuks te gaan doen. In mijn geval werd ik thuis uitgenodigd. Dit was heel gezellig en op deze manier ontdek je nog meer overeenkomsten, zoals het feit dat we beiden een Family Guy-verslaving hebben.
Dit is ook het punt wanneer je elkaar op Facebook kan toevoegen, zonder dat het awkward is. Zeker als je geen gezamenlijke vrienden hebt.
Hierna ontstaat er een wisselwerking. Een keer spreken we bij jou af, een keer bij de ander. Zo kom je ook op het punt van telefoonnummers uitwisselen. Je wordt opeens Emm genoemd (iets wat alleen vrienden en familie doen). Hierna ga je een keer smsen en voordat je het weet heb je er een vriend bij.
*Studie Ontwijkende Aandoening
Geen opmerkingen:
Een reactie posten