Antwerpen

Op 21 februari was het alweer 20 jaar geleden dat ik het levenslicht zag. Op die bewuste vrijdagmiddag, 1 minuut over vijf in de middag, beviel mijn moeder van een - al zeg ik het zelf - prachtige dochter. Gezien we dit heugelijke feit elk jaar vieren in een restaurant naar keuze, vierde ik mijn verjaardag voor vrienden een dagje later. Omdat ik geen zin had in een avondje bij mij thuis en ik mijn vrienden ook wel eens iets leuks wilde geven, besloot ik een dagje naar Antwerpen te gaan.
22 februari, kwart over 10 's ochtends, stond de hele club braaf te wachten op station Roosendaal. Mike kon op z'n laatst niet mee wegens een lege portemonnee, dus bleven we over met z'n zessen. De meiden; Sjuul, Marit en Anne, de jongens: Joshua en Maikel, en ik!
Een kaartje naar Antwerpen kost in verhouding vrij weinig. Tot de grens betalen we sowieso niks (week-OV FTW) en daarna kostte het ons €8 voor een superretourtje! We weten nog steeds niet wat het verschil is met een gewoon retourtje, maar de naam alleen al vonden we de moeite waard.
Nadat het kaartje gekocht was, stapten we in een ouwe, aftandse trein die enge geluiden maakte. Zal wel iets Vlaams zijn, want we kwamen heelhuids op bestemming aan. Station uitgelopen en gelijk in een bouwput belandt. De eerste winkel die we tegen kwamen was de Media Markt. Jongens natuurlijk hartstikke blij en wij als meiden ook... Konden we daarna tenminste ongestoord shoppen.
Eenmaal in de grote winkelstraat ging Anne helemaal los! Waar Sjuul, Marit en ik hoogstens tien minuten nodig hadden, had Anne minstens een uur nodig om alles te bekijken, te passen en te beslissen wat wel en niet gekocht kon worden. Pimkie en Forever21 zijn winkels die ik niet dagelijks tegen kom, maar de collectie viel behoorlijk tegen! Behalve voor Anne dan, die kwam haar 'droomjurk' tegen en vond in de F21 haar ware liefde! Desalniettemin zijn het echte aanraders! Vooral de Forever21 is erg groot en heeft mooie prijzen.
Na al dat shoppen werden we behoorlijk moe en gingen we op zoek naar de McDonalds. De jongens in de Puma-winkel gedumpt en SAME op zoek. Dat liep uiteraard behoorlijk mis en verdwaalden we... We vonden allerlei straatjes en winkeltjes, maar de Mc was nergens te vinden...
De weg uiteindelijk terug gevonden en besloten toch maar de Delí France onveilig te maken. Was trouwens ook een stuk gezonder!
Na dit incident konden we eindelijk verder lopen. We hebben de winkelstraat minimaal vier keer op en neer gelopen, dus die kenden we nu wel.
Sjuul, Marit en ik waren de wanhoop nabij... Was er dan nergens een leuk shirtje te koop? Uiteindelijk hebben we ons geld uitgegeven in een souvenirshop, waar we alle drie een leuke sweater hebben gekocht.
Sjuul een roze, Marit een bruine met Chocaholic erop en ik een rode... Daarnaast heb ik nog een boek over Marokko gekocht (ja, nog één) en de Vlaamse Elle, waar ik de Nederlandse gratis erbij kreeg.

Mijn sweater!

We hadden al snel besloten dat we als avondeten een pizzeria wilden opzoeken en rond zes uur zochten we er eentje uit. Ze zeiden dat ze 20% studentenkorting gaven, wat altijd mooi is meegenomen. Het was echt gezellig en iedereen maakte al snel een keuze qua bestelling... Het eten was best lekker, alleen Maikel zat te miepen over zijn vierkazen-pizza. We hebben ook allemaal een toetje besteld, wat erg geslaagd was.

Toen het betalen... Naar het blijkt konden ze geen studentenkorting aftrekken per pin en een ander zei weer dat de drankjes geen korting hadden... Zeg dat dan even eerder. Weer een ander beweerde dat onze Nederlandse collegekaarten niet geldig waren, terwijl we dit toch zeker hebben gevraagd toen we binnen kwamen. We moesten dus of contact betalen, of de volle pont pinnen.Na veel moeite hadden we het bedrag bij elkaar geraapt... Maar dat bleek niet voldoende te zijn... (reken dan zelf even uit wat de korting is, in plaats van het de klant te laten doen). Mijn irritatiegrens was inmiddels al lang bereikt en heb ik met veel gezucht naar hun kant mijn pinpas getrokken en de volle pont betaald. Niet voordat ik ze even goed heb laten merken dat ik dit een ongelofelijk slechte service vond en dat dit in Nederland echt onacceptabel is... 

Terug gelopen naar het station en gekeken welke treinen er teruggingen naar Roosendaal. We moesten een half uur wachten, dus zijn we even in de Starbucks gaan chillen onder het genot van een kop koffie. Uiteindelijk zijn we terug gereden naar Nederland en kijken we terug op een zeer geslaagde dag.