Pagina's

dinsdag 28 februari 2012

Dankbaarheid ... Verteld tijdens de kerkdienst van 31-12-11

Er is mij gevraagd om tijdens de dienst van 31 december iets te vertellen over mijn doop, dat plaatsvond op 25 juni van datzelfde jaar. Ik vond het A4tje waarop ik dit had uitgeschreven onlangs terug en vond het zonde om het weg te gooien zonder het over te typen... Dus bij deze.

Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik op 25 juni gedoopt. Mij is gevraagd om hier iets over te vertellen.
Allereerst iets over de dag zelf. Ik was ontzettend verrast over de hoeveelheid mensen die gekomen waren, met name door mijn vrienden en familieleden die niet of nauwelijks naar de kerk gaan. 
Naar mijn idee is mijn relatie met God weinig veranderd. Maakte de keuze voor God drie jaar geleden al en door de doop bevestigde ik deze keuze opnieuw. 
Als ik terug kijk op deze dag, is de warmte die we als gemeente uitstralen, één van de dingen die me zijn bijgebleven. Er werd gezegd dat je door middel van de doop een extra familie krijgt, bestaande uit broeders en zusters in het geloof. Zo ervaar ik dit ook.
Een bijzondere getuigenis haal ik uit mijn tijd in Kuala Lumpur. Na een week lang door te hebben gebracht in een vreemde stad met een vreemde taal, verlangde ik weer naar huis. Naar het blijkt zat er in KL een Engelstalige kerk. Mijn moeder en ik besloten deze te bezoeken. Niemand wist waar deze kerk zat, maar een oud mannetje besloot ons er toch heen te brengen. Achteraf hoorden we dat de locatie van de kerk bijna niet werd gevonden door buitenlanders, maar deze man bracht ons er heen. Eenmaal ter plaatse kwam er een zekere rust over me heen en hoewel ik geen van de mensen kende, wist ik dat het goed zat. Ik ervoer dit echt als thuiskomen. We werden ontzettend gastvrij behandeld en konden mee eten met de potluck! Tot op de dag van vandaag heb ik via Facebook contact met twee jongens die ik daar heb ontmoet. 
Tijdens mijn doop zei men wel dat je niet alleen welkom bent in gemeente Huis ter Heide, maar ook in de wereldkerk. Ik heb mogen ervaren dat dit ook daadwerkelijk zo is. Je bent overal welkom, ongeacht in welke plaats je bent. 

zondag 26 februari 2012

Straatmuzikanten

"Keep supporting the streets... They are the future!"


Sinds ik mijn mooie Nexus heb, is het mij opgevallen dat ik foto's en filmpjes maak van twee dingen. Eten en muzikanten... Vandaag wil ik het hebben over het tweede onderwerp.
Gisteravond was ik in Amsterdam met de mannen en druk op zoek naar een kroeg of café waar we wat konden drinken. Op het Leidseplein stonden twee mannen, één met een microfoon en een gitaar, de ander met een cajun. Ik bleef even kijken, want ze waren best goed...
Ik kende het lied dat ze speelde echter niet en de mannen hadden haast, dus werd ik al snel meegetrokken.
Toen ik later weer langs liep, speelden ze 'Wonderwall' van Oasis. Omdat mijn eigen telefoon leeg was, vroeg ik om die van Joshua en begon te filmen. Het klonk verbazingwekkend goed. Op het gegeven moment fluisterde Joshua in mijn oor dat ik maar eens het goeie voorbeeld moest geven en deze straatartiesten maar eens wat muntjes moest geven. Nadat ik het geld had gegeven, zagen we dat het stelletje naast ons zat te fluisteren en de man wat munten aan de vrouw gaf. Hierna volgden er meerdere mensen. Bovenstaande quote riep de gitarist nadat hij klaar was met spelen.

Dit incident deed me denken aan een bericht die ik in de afgelopen maand op facebook zag verschijnen. Het verhaal ging over een man die zat te spelen bij een metrostation in Washington DC, hij speelde viool. Op dat moment was het spitsuur, wat betekende dat zo'n 1100 man langs liepen. Na een aantal minuten stopte er een man en luisterde een paar seconden naar het vioolspel. Een vrouw gaf hem een dollar terwijl ze snel doorliep. Even later stopte er weer iemand, maar ook deze man luisterde maar een paar seconden naar het vioolspel. Degene die het meest aandacht had voor deze anonieme vioolspeler, was een jongen van ongeveer drie jaar.  De moeder dwong hem echter om door te lopen, dit gebeurde ook met andere kinderen. In de 45 minuten dat de violist speelde, stopte er zes mensen om even te luisteren en gaven 20 mensen hem geld. Hij verdiende in totaal 32 dollar. Toen hij stopte merkte niemand het.
Deze violist was Joshua Bell, een van de meest getalenteerde muzikanten in de wereld, die één van de moeilijkste stukken had gespeeld op een viool ter waarde van 3,5 miljoen dollar. Een paar dagen voordat hij dit experiment uitvoerde, speelde hij in een uitverkocht theater in Boston waar de plekken 100 dollar kosten.

Dit verhaal zette me aan het denken.

Waarom zouden alleen de bekende artiesten het waard zijn om naar te luisteren? Waarom zijn alleen die ons geld waard. Er zijn nog zoveel artiesten die niet bekend zijn en wel getalenteerd. En natuurlijk zijn niet alle straatmuzikanten even goed, maar toch! Er zijn een hoop die het luisteren waard zijn. Ik haal hieruit dat we wat minder moeten haasten en wat meer moeten genieten van de kleine dingetjes. En natuurlijk hebben mensen haast op het station en willen ze hun trein halen, maar toch... Ik vraag me af of je jezelf niet een hele hoop ontzegt door altijd maar gehaast te zijn.

donderdag 23 februari 2012

Antwerpen

Op 21 februari was het alweer 20 jaar geleden dat ik het levenslicht zag. Op die bewuste vrijdagmiddag, 1 minuut over vijf in de middag, beviel mijn moeder van een - al zeg ik het zelf - prachtige dochter. Gezien we dit heugelijke feit elk jaar vieren in een restaurant naar keuze, vierde ik mijn verjaardag voor vrienden een dagje later. Omdat ik geen zin had in een avondje bij mij thuis en ik mijn vrienden ook wel eens iets leuks wilde geven, besloot ik een dagje naar Antwerpen te gaan.
22 februari, kwart over 10 's ochtends, stond de hele club braaf te wachten op station Roosendaal. Mike kon op z'n laatst niet mee wegens een lege portemonnee, dus bleven we over met z'n zessen. De meiden; Sjuul, Marit en Anne, de jongens: Joshua en Maikel, en ik!
Een kaartje naar Antwerpen kost in verhouding vrij weinig. Tot de grens betalen we sowieso niks (week-OV FTW) en daarna kostte het ons €8 voor een superretourtje! We weten nog steeds niet wat het verschil is met een gewoon retourtje, maar de naam alleen al vonden we de moeite waard.
Nadat het kaartje gekocht was, stapten we in een ouwe, aftandse trein die enge geluiden maakte. Zal wel iets Vlaams zijn, want we kwamen heelhuids op bestemming aan. Station uitgelopen en gelijk in een bouwput belandt. De eerste winkel die we tegen kwamen was de Media Markt. Jongens natuurlijk hartstikke blij en wij als meiden ook... Konden we daarna tenminste ongestoord shoppen.
Eenmaal in de grote winkelstraat ging Anne helemaal los! Waar Sjuul, Marit en ik hoogstens tien minuten nodig hadden, had Anne minstens een uur nodig om alles te bekijken, te passen en te beslissen wat wel en niet gekocht kon worden. Pimkie en Forever21 zijn winkels die ik niet dagelijks tegen kom, maar de collectie viel behoorlijk tegen! Behalve voor Anne dan, die kwam haar 'droomjurk' tegen en vond in de F21 haar ware liefde! Desalniettemin zijn het echte aanraders! Vooral de Forever21 is erg groot en heeft mooie prijzen.
Na al dat shoppen werden we behoorlijk moe en gingen we op zoek naar de McDonalds. De jongens in de Puma-winkel gedumpt en SAME op zoek. Dat liep uiteraard behoorlijk mis en verdwaalden we... We vonden allerlei straatjes en winkeltjes, maar de Mc was nergens te vinden...
De weg uiteindelijk terug gevonden en besloten toch maar de Delí France onveilig te maken. Was trouwens ook een stuk gezonder!
Na dit incident konden we eindelijk verder lopen. We hebben de winkelstraat minimaal vier keer op en neer gelopen, dus die kenden we nu wel.
Sjuul, Marit en ik waren de wanhoop nabij... Was er dan nergens een leuk shirtje te koop? Uiteindelijk hebben we ons geld uitgegeven in een souvenirshop, waar we alle drie een leuke sweater hebben gekocht.
Sjuul een roze, Marit een bruine met Chocaholic erop en ik een rode... Daarnaast heb ik nog een boek over Marokko gekocht (ja, nog één) en de Vlaamse Elle, waar ik de Nederlandse gratis erbij kreeg.

Mijn sweater!
We hadden al snel besloten dat we als avondeten een pizzeria wilden opzoeken en rond zes uur zochten we er eentje uit. Ze zeiden dat ze 20% studentenkorting gaven, wat altijd mooi is meegenomen. Het was echt gezellig en iedereen maakte al snel een keuze qua bestelling... Het eten was best lekker, alleen Maikel zat te miepen over zijn vierkazen-pizza. We hebben ook allemaal een toetje besteld, wat erg geslaagd was.
Toen het betalen... Naar het blijkt konden ze geen studentenkorting aftrekken per pin en een ander zei weer dat de drankjes geen korting hadden... Zeg dat dan even eerder. Weer een ander beweerde dat onze Nederlandse collegekaarten niet geldig waren, terwijl we dit toch zeker hebben gevraagd toen we binnen kwamen. We moesten dus of contact betalen, of de volle pont pinnen.Na veel moeite hadden we het bedrag bij elkaar geraapt... Maar dat bleek niet voldoende te zijn... (reken dan zelf even uit wat de korting is, in plaats van het de klant te laten doen). Mijn irritatiegrens was inmiddels al lang bereikt en heb ik met veel gezucht naar hun kant mijn pinpas getrokken en de volle pont betaald. Niet voordat ik ze even goed heb laten merken dat ik dit een ongelofelijk slechte service vond en dat dit in Nederland echt onacceptabel is... 
Terug gelopen naar het station en gekeken welke treinen er teruggingen naar Roosendaal. We moesten een half uur wachten, dus zijn we even in de Starbucks gaan chillen onder het genot van een kop koffie. Uiteindelijk zijn we terug gereden naar Nederland en kijken we terug op een zeer geslaagde dag. 

zondag 19 februari 2012

De rebelse prins... een bijbelstudie over Satan

Een tijdje geleden signaleerde Joshua dat er binnen onze jeugdgroep weinig bekend was over de profetieën. Dus heeft hij zelf een bijbelstudie opgezet met als rode draad Millennium of Prophecy, een serie gegeven door Doug Batchelor. Afgelopen vrijdagavond was het alweer de vierde bijbelstudie, met als thema "De Rebelse Prins". Over het algemeen leidt Josh deze bijbelstudies, maar deze heb ik gegeven!

Het begon met een inleiding over Absalom, een van de zonen van David. Absalom was een zeer geliefd man, charismatisch en erg sympathiek, als we de verhalen mogen geloven werd hij zelfs beschouwd als de knapste man uit Israël. Het vervelende was niet dat hij charismatisch was, maar dat hij wist dat hij charismatisch was. Hij besloot het volk van zijn vader te overtuigen dat hij een betere koning zou zijn dan David. Dit loopt uit de hand en hij start een opstand. Uiteindelijk sterft hij doordat hij met zijn haren in de boom blijft hangen en de legeraanvoerder van David hem zo kan doden... Hoewel Absalom zijn vader wilde doden, was David erg verdrietig door de dood van Absalom.

Dit verhaal heeft een aantal parallellen met een ander verhaal uit de Bijbel. Ver voordat Absalom in opstand kwam tegen zijn vader en koning van Israël, kwam een ander in opstand in de hemel! Laten we beginnen met de eerste vraag... Wie was deze rebelse prins? In Jesaja 14.12 staat er dat hij de Morgenster werd genoemd. De Latijnse vertaling van Morgenster is Lucifer. Ik nam geen genoegen met dit antwoord. Er staat zelfs dat de tekst over de koning van Babylon gaat, dus waarom zou dit slaan op de naam van Satan? Hieruit blijkt maar weer dat de Bijbel niet zo makkelijk is als het lijkt. Babylon is behalve een plaats, ook een symbool. Het staat voor de zonde en het kwade. De koning van zonde is uiteraard Satan...
Waarom rebelleerde Lucifer? In Jesaja 14.13-14 staat dat hij boven God's sterren (sterren staan symbool voor engelen) wilde staan en de Allerhoogste wilde evenaren. In Ezechiël 28:17 staat dat zijn schoonheid hem hoogmoedig had gemaakt. Met andere woorden; hij had zoveel eigendunk gekregen, dat hij zichzelf naast of zelfs boven God wilde plaatsen!
God heeft Lucifer zelf geschapen. Heeft Hij hiermee ook de duivel geschapen? Ezechiël 28:15 zegt van niet. Hij was onberispelijk, totdat het kwaad vat op hem kreeg. Bij deze vraag ontstond er een discussie. God is alwetend en had dit drama dus kunnen voorzien. Hij heeft niet ingegrepen en wel om de volgende reden.
Wat is liefde? Liefde is vrijwillig en zeker niet onder dwang. Als je besluit dat je een kindje wilt, weet je van te voren niet of het kind wel van je zal houden en je zal gehoorzamen. Dit weerhoudt er niet van om een kindje te willen. God dacht net zo. Hij maakte de mensen met een eigen wil, zodat ze zelf de keuze konden maken om God te gehoorzamen. Met de engelen ging het net zo, deze hebben ook een eigen wil. Lucifer koos er zelf voor om een duivel te worden. Waarom stond God dit dan toe? Als God dit had tegen gewerkt hadden de rest van de engelen gedacht dat Lucifer misschien wel gelijk had gehad. En trouwens, God dwingt niemand om van hem te houden. Doordat Lucifer God begon tegen te werken, weten wij dat we dit vooral niet moeten doen. We hebben nu de kennis van de gevolgen van de zonde, waardoor het niet nog eens zal gebeuren.
Wat gebeurde er nou eigenlijk in de hemel? In Openbaring 12:7 staat het antwoord. Michaël en zijn engelen boden de strijd aan met de draak. Michaël is de belangrijkste engel en staat naast God. De draak is symbolisch voor satan, wat terug te lezen is in Openbaring 12:9.
Satan had ook medestanders. In Openbaring 12:4 staat dat hij een derde van de sterren meenam. Zoals ik al eerder heb genoemd, staat een ster voor een engel. Dit is terug te lezen in Openbaring 12:9.
Welke methodes gebruikt Satan? In Openbaring 12:9 staat er dat hij de hele wereld misleidt. Marcus 1:13 verteld ons het verhaal over Jezus in de woestijn. Satan kwam bij hem en stelde hem op de proefOpenbaring 16:14 verteld ons iets heel belangrijks, namelijk dat Satan tekenen kan verrichten door middel van geesten. Dit betekend ook dat Satan wonderen verricht. Een bijbelse voorbeeld hiervan is Mozes, die voor de farao stond en zijn staf liet kronkelen als een slang. De wijzen van de farao deden vervolgens hetzelfde. Satan klaagt ons ook aan. Dit staat in Openbaring 12:10. En last but not least is de Satan een moordenaar en een leugenaar, terug te lezen in Johannes 8:44.
Satan is het gevaarlijkst in de kerk. Dit staat in 2 korintiërs 11:14-15. Zo kwam ik een keer op een website terecht van een Amerikaanse Christelijke organisatie. Deze stuurde boekjes, tijdschriften en DVD's over verschillende onderwerpen gratis naar je op. Ik vond dit zeer interessant en bestelde een aantal boekjes en een DVD. Toen Josh en ik naar deze DVD keken, hoorden we opeens iets wat niet klopte met onze visie op het geloof. Datgene wat er werd gezegd werd ook niet onderbouwd door middel van bijbelteksten. We hebben de DVD gelijk stopgezet en weggegooid, samen met de boekjes en het tijdschrift. Als er één dingetje niet klopt, zit het al fout... Satan is namelijk erg goed in de waarheid verdraaien. 99% is waarheid, maar net die 1% is cruciaal. Satan kent de bijbel namelijk als geen ander. In Mattheüs 4. 4-6 staat hoe Satan bij Jezus kwam en hem op de proef stelde. Hij haalde hierbij citaten uit de bijbel. We kunnen Satan echter weerstaan door ons tot God te keren, wat staat in Jacobus 4:7-8. Daarnaast kunnen we een voorbeeld nemen aan hoe Jezus met de duivel omging. Mattheüs 4:10 verteld de letterlijke woorden van Jezus: "Ga weg Satan, want er staat geschreven: 'Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem'"Efeziërs 6:17 geeft ons nog een extra tip mee. De woorden van God zijn ons wapen!
Hoe zal Satan uiteindelijk eindigen? Om terug te komen op het verhaal van Absolom. Hij eindigde in een gat met een hoop stenen erover heen. Hij heeft een ongemarkeerd graf gekregen, zodat niemand het graf nog zal terug vinden. Zo zal het ook met Satan gaan. Daarnaast kunnen we met zekerheid zeggen dat hij nooit meer zal terugkeren en dat er ook geen nieuwe Satan op zal staan. Nahum 1:9 bevestigt dit.
We eindigen de bijbelstudie met de vraag hoe God het vindt om de ongelovigen te moeten vermoorden. In Ezechiël 33:11 staat het antwoord.